Onder de bezielende leiding van trainer Derk en leider Linda hebben we de afgelopen maand keihard getraind om de ultieme droom te verwezenlijken met ons team MO15-1. Iedereen deed een stapje extra en dat was goed te zien op 6 mei tegen Victoria Boys uit Apeldoorn. We wisten al het geleerde op de trainingen perfect uit te spelen en wonnen die uitwedstrijd met 0-9. Helaas net niet in de dubbele cijfers maar iedereen ging met een zeer goed gevoel naar huis. Klaar voor de beslissende wedstrijd om het kampioenschap een week later tegen Colmschate uit Deventer.

In de week voorafgaande aan deze wedstrijd werd er in het diepste geheim door leider Linda en een aantal ouders gewerkt aan spandoeken, aanduidingen op de speelsters auto’s met het resultaat dat wij er helemaal klaar voor waren. Ook de kampioensshirts werden al gedrukt.

De meiden werkten nog twee trainingen af waar te zien was dat iedereen scherp en vol geconcentreerd was voor de dag van het jaar.

Op tijd vertrokken, kwamen we relaxed aan in Deventer. Helaas hadden die club en het terrein niet de uitstraling die nodig was om de toekomstige kampioen te ontvangen. We werden naar een knollenveld gedirigeerd waar zelfs de boer zijn koeien niet op zou laten grazen. Ook een warming up was lastig te doen. Maar goed, we moesten het ermee doen. Naarmate dat de wedstrijd dichterbij kwam, begon er toch wat spanning in de groep te komen.  Derk en Linda wisten ons weer te focussen en met een banaan en een sportdrank waren we er helemaal klaar voor.

Toen we het veld op kwamen, zagen we dat de tegenstander niet echt zin had om er een mooie wedstrijd van te maken en dit kwam uit. Veel overtredingen en hard spel werden door de scheidsrechter niet bestraft en we kwamen ongelukkig op een 1-0 achterstand. Tijdens de rust in de kleedkamer spraken Derk en Linda ons stevig toe en dat hielp. De tweede helft speelden we veel beter en wisten we een goal te scoren. Eindstand 1-1. Jammer, maar nog geen kampioen. We stonden 3 punten voor en een beter doelsaldo +3.

Alles zag er dus naar uit dat we een goede kans maakten op het kampioenschap, maar we moesten officieel nog wachten, want de nummer 2 en 3 hadden nog een wedstrijd op donderdag 18 mei. Ondanks dat we nog geen kampioen waren, hebben we die avond toch ons teamfeestje door laten gaan. Het was ontzettend gaaf dat onze begeleiding ook van de partij was. Derk haalde Linda met zijn tandem bij haar huis op en samen fietsten ze door de weilanden richten de festiviteiten waar ze met luid applaus ontvangen werden.

Dinsdag 16 mei hebben we nog zeer goed getraind en spraken we af om met z’n allen naar Apeldoorn af te reizen om de wedstrijd van de nummer 2 tegen 3 te zien. Ouders en andere belangstellenden regelden dat we daar kwamen. We hebben onze longen uit ons lichaam geschreeuw voor WWNA (nummer 3). Dit hielp, het werd 0-1, daarna 1-1 en uiteindelijk won WWNA met 1-2 en kon het kampioenschap gevierd worden. En ja, dat hebben we uitvoerig gedaan. De champagne en de confetti werden geknald en als kers op de taart kreeg ieder teamlid het kampioenshirt uitgereikt.

Daarna zo snel mogelijk terug naar onze club waar we met gezang werden binnengehaald. We hebben er nog een gezellige avond ervan gemaakt, wetende dat wij als kampioen zaterdag nog officieel gehuldigd zouden worden.

Zoals een kampioen betaamt, moesten we tussen de festiviteiten door nog deelnemen aan een toernooi in Twello. We werden 2e, hebben goed gespeeld maar je kon wel een beetje zien dat het feesten zijn  tol had geëist.

Dan de dag van de officiële huldiging. We kregen allemaal een uitnodiging van de supportersclub waarbij we om 14.00 uur verwacht werden in de kantine. Voor de wedstijd van heren 1 mochten we de spelers begeleiden. Tijdens de rust mochten we penalty’s nemen op de keeper van heren 1. De ene na de andere bal vloog in de goal en de keeper riep naar onze trainer hoe hij ons dit allemaal geleerd had.

Na de penalty’s was er in de kantine nog een woordje van het bestuur, de uitreiking van de bekers en een heerlijk patatje met een drankje.

Na alle huldigingen gingen we voldaan naar huis. Binnenkort hebben we nog een BBQ met ons team en dan kunnen we nog 1 keer terugkijken op een fantastisch jaar. Op naar het volgende seizoen.

Namens het team wil ik Derk en Linda ontzettend bedanken voor een te gek jaar met veel lol, hard werken, goede trainingen en uiteindelijk de beloning waar iedereen het voor doet:  HET KAMPIOENSSCHAP.