Zaterdagochtend 7.30 uur, de meisjes staan weer in de startblokken. De ouders vinden het wel erg vroeg, maar ja, voor je kind heb je veel over. We gaan naar Wezep, waar een zware wedstrijd wacht. Een sleutelwedstrijd, want onze meisjes zijn na 6 wedstrijden nog ongeslagen, maar dit is een sterke tegenstander  met ook nog kansen op de eerste plaats. Het team van Oene is compleet, dus gelukkig op volle ‘oorlogssterkte’ met Joanneke in het doel, Emma, Fiënne, Sophie achterin, Rosalie, Nicky,  Anniek op het middenveld en Julia,  Lisanne en Lieke voorin.
De meisjes beginnen onwennig aan de wedstrijd en dat is te merken, Wezep speelt snel op de bal en  Emma, Fiënne en Sophie moeten vol aan de bak om de tegenstander geen doelkansen te laten creëren. Af en toe zijn er toch kansen voor Wezep en de meegereisde ouders kunnen de spanning bijna niet aan. Ze staan langs de kant aan te moedigen en nagels te bijten. Gelukkig, na 20 minuten weet Julia, na een klutsbal, het doel van Wezep toch te raken en is daar de verlossende 0-1, yes!
Na het eerste doelpunt is de ergste spanning eraf en gaan ze ook beter spelen. Ook na de rust wordt er goed overgespeeld, al is Wezep nog lang niet verslagen en weet vaak tot de achterhoede te komen, gelukkig wordt die potdicht gehouden en heeft Joanneke een paar goede reddingen. Na een lange bal richting doel van Wezep  geeft  Lieke een mooie voorzet aan Lisanne die de bal er zo in kan leggen 0-2, super.  Het wordt zelfs 0-3 door Julia door een onoplettend achterveld van Wezep. Wel wordt het nog 1-3 door een foutje van Oene en dat maakt dat de slotminuten nog superspannend zijn. Maar dan is er het verlossende eindsignaal en is iedereen superblij dat deze pot gewonnen is. Wat een feest en wat een bikkels! Zou het er dan misschien toch van komen?